این پژوهش به آسیب شناسی فشارهای روانی مزمن ناشی از نظام آموزشی متمرکز ایران با تمرکز ویژه بر نقش کلیدی آزمون سراسری (کنکور) به عنوان یک ارزیابی تک محوری می پردازد.
هدف اصلی تحلیل این سازوکار معیوب است که در آن تمرکز بیش از حد بر یک آزمون نهایی منجر به فرسایش سلامت روان دانش آموزان و معلمان شده و چرخه استرس را تداوم میبخشد.
پژوهش حاضر از رویکرد روش شناسی ترکیبی (Mixed Methods بهره گرفته است. جامعه آماری شامل ۱۰۰ دانش آموز دوره دوم متوسطه و ۴ معلم مرتبط در مناطق مختلف آموزشی بوده است. داده های کمی با استفاده از مقیاسهای استاندارد فشار تحصیلی و اضطراب جمع آوری و با آزمون های آماری تحلیل کوواریانس (ANCOVA) برای سنجش تأثیر متغیرهای تعدیل کننده و آزمون 1 مستقل برای مقایسه گروههای مختلف تحلیل شده اند نتایج اصلی نشان داد که میانگین سطوح فشار روانی در دانش آموزانی که نمره آزمونهای شبیه سازی شده پایین تری داشتند به طور معناداری بالاتر بود تأیید رابطه منفی بین عملکرد و سلامت روان همچنین یافته ها قاطعانه چرخه معیوب فشار روانی را تأیید کردند ارزیابی تک محوری منجر به برنامه ریزی
درسی مبتنی بر حفظیات توسط معلمان افزایش اضطراب دانش آموزان کاهش خلاقیت و در نهایت تداوم این سیستم به دلیل ساختارهای اجتماعی و اقتصادی حاکم میشود. این یافته ها ضرورت تغییر پارادایم از ارزیابی متمرکز به رویکردهای جامع تر را برجسته میسازند.