هدف پژوهش حاضر، تحلیل عمیق اثربخشی راهبرد بازی‌آموزی هدفمند (GBL) بر یادگیری دانش‌آموزان دوره ابتدایی در دو حیطه شناختی و عاطفی و همچنین واکاوی چالش‌های اجرایی آن، به‌ویژه در نظام آموزشی ایران است. این مطالعه از طریق بررسی و تحلیل نظام‌مند منابع معتبر علمی (فارسی و انگلیسی) انجام شده است.
نتایج تحلیل‌ها نشان می‌دهد که بازی‌آموزی تأثیر معنادار و قاطعی بر تقویت مهارت‌های حیاتی دانش‌آموزان دارد. از بعد شناختی، GBL فراتر از یادگیری محتوا، منجر به ارتقای تفکر استراتژیک، بهبود حل مسئله انتقادی و تسهیل درک مفاهیم انتزاعی می‌شود. از بعد عاطفی، مکانیسم‌های بازی به‌طور مؤثری انگیزش درونی، تاب‌آوری در برابر شکست و خودکارآمدی تحصیلی را افزایش می‌دهند.
با این حال، مهم‌ترین مانع در اجرای مؤثر GBL، چالش ارزشیابی است. عدم همسویی نظام سنجش سنتی که بر محصول نهایی تمرکز دارد، با ماهیت GBL که مبتنی بر فرایند یادگیری است، منجر به نادیده گرفته شدن مزایای کیفی بازی‌آموزی می‌شود.
در نهایت، پیشنهاد می‌شود که سیاست‌گذاران آموزش و پرورش با تدوین چارچوب ارزشیابی فرایندمحور و ارائه آموزش‌های تخصصی به معلمان در زمینه طراحی همسو با اهداف شناختی، زمینه را برای بهره‌گیری کامل از پتانسیل بازی‌آموزی به‌عنوان یک ضرورت رشدی فراهم سازند.