یکی از حوزه هایی که می تواند در توسعه کنشگری دانش آموزان بسیار نقش ایفا نماید، برنامه های درسی و آموزشی مدارس است. برنامه درسی بر پایه کنشگری دانش آموزان، موجب درگیری دانش آموزان به فعالیت های آموزشی می شود و این امر منجر به علاقه مندی هر چه بیشتر آن ها به یادگیری مطالب و محتوای درسی می شود. در این نوع برنامه درسی از دانش آموزان خواسته می‌شود تا به صورت فعال در کلاس‌ها شرکت کرده و در فرایند یادگیری خود نقش فعال داشته باشند. هدف مقاله حاضر بررسی اهمیت کنشگری و فعال سازی دانش آموزان در برنامه درسی نظام آموزشی دوره اول متوسطه است و روش گردآوری اطلاعات به صورت مطالعه مروری است. نتایج یافته های تجربی و نظری حاکی از آن است که کنشگری دانش آموزان باعث افزایش انگیزه، تقویت و توسعه مهارت های کار گروهی، ارتقاء خود آگاهی، تحقق یادگیری عمیق می شود. همچنین با کنشگری دانش آموزان اهداف آموزشی بهتر و به طور کامل تر تحقق می یابند. زیرا دانش آموزان به صورت فعال در فرایند یادگیری شرکت می کنند و مشارکت دارند. به طور کلی، فعال سازی دانش آموزان باعث تحول در فرایند آموزش وپرورش می شود و دانش آموزان را به عنوان مشارکت کنندگان فعال در فرایند یادگیری ترغیب می کند.