افت تحصیلی به عنوان یک پدیده چندوجهی یکی از چالشهای اصلی نظامهای آموزشی در دوران گذار تحصیلی به ویژه دوره متوسطه اول محسوب میشود این پدیده نه تنها بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان بلکه بر سلامت روانی و آینده شغلی آنان تأثیر منفی می گذارد. برنامه های درسی سنتی که رویکردی تفکیک شده و جزیره ای به دانش دارند اغلب در برانگیختن انگیزه درونی و ایجاد ارتباط معنادار میان دروس ناموفق بوده اند. این پژوهش با هدف تحلیل اثر بخشی مدل برنامه ریزی درسی تلفیقی (Integrated Curriculum در کاهش افت تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه اول انجام شده است. روش شناسی پژوهش از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه هشتم مدارس شهر نام شهر فرضی بوده و نمونه ای متشکل از ۶۰ دانش آموز (۳۰) نفر گروه آزمایش و ۳۰ نفر گروه کنترل به روش خوشه ای تصادفی انتخاب شدند گروه آزمایش به مدت یک ترم تحصیلی تحت آموزش با استفاده از رویکرد تلفیقی قرار گرفتند در حالی که گروه کنترل از برنامه درسی معمول پیروی کردند ابزارهای اندازه گیری شامل آزمونهای استاندارد شده دانش آموزان در دروس اصلی ریاضی علوم فارسی در قالب پیش آزمون و پس آزمون بود. نتایج نشان داد که تأثیر اجرای برنامه درسی تلفیقی بر کاهش معنادار نمرات افت تحصیلی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل مشهود است (0.05) این یافته حاکی از آن است که رویکرد تلفیقی با فراهم آوردن انسجام معنایی و افزایش درگیری فعال دانش آموزان میتواند به عنوان راهکاری مؤثر در جهت مقابله با بی انگیزگی و افت تحصیلی مورد استفاده قرار گیرد.