این پژوهش با هدف بررسی تطبیقی اثر بخشی رویکردهای آموزش مبتنی بر بازی (PBL) در مقایسه با روشهای سنتی آموزش رسمی بر توسعه سواد عاطفی کودکان پیش دبستانی انجام شد. سواد عاطفی به عنوان یک عامل کلیدی در موفقیت تحصیلی و سازگاری اجتماعی در سالهای اولیه زندگی شناخته میشود. پژوهش حاضر از نوع کاربردی با رویکرد شبه آزمایشی طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل اجرا گردید. جامعه آماری شامل 60 کودک چهار تا پنج سال شهر تهران بود که به صورت تصادفی در دو گروه آزمایشی آموزش مبتنی بر بازی 30$$=n) و گروه کنترل آموزش استاندارد 30SS جای گرفتند ابزار اندازه گیری اصلی مقیاس استاندارد شده سواد عاطفی کودکان پیش دبستانی بود که پیش و پس از دوره مداخله 8 هفته ای اجرا شد. نتایج تحلیل واریانس (ANOVA) نشان داد که بین نمرات پس آزمون دو گروه تفاوت معناداری وجود دارد (0.01 > p) و گروهی که تحت آموزش مبتنی بر بازی قرار گرفتند به طور قابل ملاحظه ای پیشرفت بیشتری در مؤلفه های شناسایی هیجانات، ابراز هیجانات و تنظیم هیجانات نشان دادند در نتیجه آموزش مبتنی بر بازی یک راهکار اثر بخش و کارآمد برای تقویت مهارتهای سواد عاطفی در دوره پیش دبستانی است و توصیه میشود این رویکردها در برنامه های درسی این مقطع ادغام گردند.