فناوریهای واقعیت مجازی (VR) و واقعیت افزوده (AR) به عنوان ابزارهای تحول آفرین در حوزه آموزش شناخته میشوند این پژوهش با هدف بررسی پتانسیلهای VR و AR در ایجاد شبیه سازیهای آموزشی غنی و افزایش سطح تعامل یادگیرندگان با محتوای درسی انجام شده است. روش شناسی این تحقیق مبتنی بر تحلیل اسنادی و مروری سیستماتیک بر ادبیات علمی موجود در زمینه کاربردهای VR٫AR در آموزش به ویژه در حوزه های نیازمند شبیه سازی های پیچیده مانند پزشکی مهندسی و علوم پایه است. یافته ها نشان میدهند که محیط های شبیه سازی شده توسط VR امکان تمرین سناریوهای پرخطر و پرهزینه را بدون عواقب واقعی فراهم می آورند در حالی که AR با ادغام اطلاعات دیجیتال در دنیای فیزیکی درک فضایی و
مفهومی را بهبود میبخشد. مکانیسمهای کلیدی افزایش تعامل شامل غوطه وری )Experiential Learning و قابلیتهای یادگیری عملی Presence( حضور ،)Immersion( است. نتایج حاکی از آن است که ادغام موفقیت آمیز این فناوریها نیازمند غلبه بر چالشهایی نظیر هزینه های سخت افزاری طراحی محتوای آموزشی استاندارد و آمادگی مربیان است. این مقاله نتیجه میگیرد که VR٫AR پتانسیل بالایی برای ایجاد پارادایمهای نوین آموزشی مبتنی بر تجربه دارند.