این پژوهش با هدف ارزیابی مدلهای موفق پیاده سازی آموزش آنلاین (e-learning) در مقیاس ملی و شناسایی موانع کلیدی پیش روی گسترش مؤثر آن در نظام آموزشی کشور انجام شده است. با توجه به تحولات سریع فناوری و لزوم انعطاف پذیری در ارائه خدمات آموزشی تبیین چارچوب های بهینه برای انتقال موفقیت آمیز محتوای آموزشی به فضای مجازی امری حیاتی است. این مطالعه با رویکردی کیفی تحلیلی ابتدا تجارب موفق بین المللی و داخلی در زمینه طراحی دوره های آنلاین را مورد بررسی قرار میدهد و سپس با تمرکز بر زیرساخت های فناورانه توسعه حرفه ای اساتید طراحی آموزشی (Instructional Design) و عوامل مدیریتی به تفکیک موانع اصلی می پردازد. یافته های پژوهش نشان میدهد که موفقیت مدلهای آنلاین به شدت وابسته به ترکیبی از رهبری استراتژیک سرمایه گذاری پایدار در پلتفرمهای بومی و ایجاد فرهنگ سازمانی پذیرای تغییر است. همچنین مقاومت فرهنگی در برابر تغییر پارادایم تدریس و یادگیری نابرابری دسترسی دیجیتال و کمبود دانش تخصصی در زمینه تولید محتوای تعاملی از جمله مهمترین موانع شناسایی شده اند. در نهایت پیشنهادات عملیاتی برای سیاست گذاران و مؤسسات آموزشی در راستای بهینه سازی استراتژیهای پیاده سازی ارائه می گردد.