تحولات سریع فناورانه و پیچیدگی‌های محیط سازمانی ضرورت بازاندیشی در سبک‌های رهبری و مدیریت را افزایش داده است. مدیریت تحول‌آفرین به‌عنوان یکی از رویکردهای نوین مدیریتی، نقش مهمی در تسهیل پذیرش فناوری‌های نوین و تقویت رفتار کاری نوآورانه کارکنان ایفا می‌کند. هدف این پژوهش تبیین نقش مدیریت تحول‌آفرین در به‌کارگیری فناوری‌های نوین و شکل‌گیری رفتار کاری نوآورانه است. پژوهش حاضر با رویکرد کیفی–توصیفی و مبتنی بر مرور تحلیلی ادبیات علمی انجام شد و منابع معتبر داخلی و خارجی در حوزه مدیریت تحول‌آفرین، فناوری‌های نوین و نوآوری سازمانی تحلیل گردید. یافته‌ها نشان می‌دهد که مدیران تحول‌آفرین از طریق ایجاد چشم‌انداز مشترک، انگیزش درونی، توانمندسازی کارکنان و حمایت از خلاقیت، مقاومت در برابر فناوری را کاهش داده و پذیرش تغییرات فناورانه را افزایش می‌دهند. همچنین، بهره‌گیری از فناوری‌های نوین در بستر فرهنگی حمایتی و مشارکتی، زمینه شکل‌گیری رفتار کاری نوآورانه را فراهم می‌سازد. نتیجه‌گیری این پژوهش حاکی از آن است که مدیریت تحول‌آفرین می‌تواند به‌عنوان یک عامل کلیدی، پیوندی مؤثر میان فناوری و نوآوری انسانی ایجاد کند و سازمان‌ها را در مسیر توسعه پایدار و رقابت‌پذیری هدایت نماید.