ادبیات کودک یکی از مهم‌ترین منابع آموزشی در رشد زبانی کودکان به شمار می‌آید و می‌تواند نقش چشمگیری در گسترش واژگان و تقویت گرامر ایفا کند. پژوهش‌های اخیر نشان داده‌اند که مواجهه کودکان با کتاب‌های تصویری، داستان‌های کوتاه و شعرها موجب توسعه واژگان فعال و منفعل، تقویت الگوهای نحوی و درک بهتر ساختارهای گرامری می‌شود. این مقاله مروری با تحلیل مطالعات ملی و بین‌المللی منتشرشده بین سال‌های 2000 تا 2024، به بررسی سازوکارهای یادگیری زبان از طریق ادبیات کودک می‌پردازد. در این راستا، نقش تصاویر، خواندن گسترده و تعامل والد–کودک در یادگیری واژگان و گرامر مورد توجه قرار گرفته است. نتایج نشان می‌دهد که ادبیات کودک می‌تواند به‌عنوان ابزاری آموزشی مؤثر برای تقویت مهارت‌های زبانی و توانایی‌های ارتباطی کودکان مورد استفاده قرار گیرد.