شاهنامه فردوسی، به عنوان یکی از برجسته‌ترین آثار ادبی فارسی، دارای ارزش‌های فرهنگی، اخلاقی ، اجتماعی ، سیاسی و ملی فراوانی است که می‌تواند در جهت تقویت هویت ملی و میهنی ، تعالی معنوی ، تعامل بین نسلی و پرورش مهارت‌های تفکر نقادانه در دانش‌آموزان به کار گرفته شود. این مطالعه به روش تحلیل محتوای کیفی و با ابعاد کتابخانه ای می باشد که برای گردآوری اطلاعات از کتاب شاهنامه فردوسی ، کتب فارسی دوره دوم متوسطه و مقالات مرتبط به صورت فیش برداری ، استفاده شده است . محققان در نگارش این پژوهش ، پس از مطالعه دقیق کتب فارسی ، به بررسی و تحلیل محتوای این کتب با تمرکز بر رویکرد شاهنامه پژوهی و انطباق این محتوا با اهداف آموزشی پرداختند . نتایج حاصل نشان‌دهنده ی میزان توجه به میراث ادبی ، فرهنگی ، ملی و میهنی ایران در نظام آموزشی و ارائه پیشنهادهایی جهت بهبود و ارتقای محتوای آموزشی است.