امروزه جامعه به سمت پیری جمعیت پیش می‌رود. سالمندی به دورانی از زندگی انسان اطلاق می‌شود که قوای جسمی او ضعیف و ناتوان می‌گردد. به موازات ورود به دوران کهنسالی، به طور طبیعی ظرفیت روانی انسان نیز کاهش می‌یابد. سالمندی یکی از عوامل خطرساز برای برخی بیماری‌ها و اختلال‌ها از جمله اختلال‌های شناختی مانند آلزایمر و دمانس می‌باشد. بیماری آلزایمر یک بیماری تخریب‌کننده سلول‌های عصبی می‌باشد که با زوال حافظه کوتاه مدت شروع شده و با پیشرفت آن، بیماران گرفتار اعمال غیرارادی و غیرمنطقی می‌شوند. از آنجایی که مهم‌ترین عامل موثر در ابتلا به آن جهش ژن‌های مشخصی در مغز است، هیچ راه شناخته‌شده و قطعی برای پیشگیری از آلزایمر وجود ندارد. روش تحقیق تجزیه و تحلیل کتابخانه‌ای- مروری است که به شیوه توصیفی انجام گرفته است. بعد از بررسی مقالات، کتب، اسناد و پایگاه‌های الکترونیکی معتبر در این زمینه یافته‌ها حاکی از آن اسک که حافظه یکی از فرایندهای عالی شناختی است که با ادراک، توجه و تفکر ارتباط دارد و بیماران آلزایمری در اجراکننده مرکزی حافظه فعال خود دچار اشکال می‌باشند. با راهبردهایی از قبیل رهنمودهای طراحی باغ شفابخش، برنامه توان‌بخشی شناختی، تمرینات هوازی و تحریک الکتریکی فراجمجمه‌ای به تقویت حافظه در سالمندان مبتلا به بیماری آلزایمر و پیشگیری از گسترش آن در افراد مبتلا به آلزایمر خفیف استفاده کرد.