هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش رهبری همدلانه مدیران مدارس در کاهش تنیدگی شغلی و ارتقای تعلق مدرسه‌ای معلمان مقطع ابتدایی ناحیه جنوب شرق تهران بود. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی–پیمایشی از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه معلمان مقطع ابتدایی ناحیه جنوب شرق تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ به تعداد ۲۹۰۰ نفر بود که بر اساس فرمول کوکران، حجم نمونه ۳۴۰ نفر تعیین و با استفاده از روش نمونه‌گیری طبقه‌ای متناسب با جنسیت و سپس نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه رهبری همدلانه (EQ) مشتمل بر ۲۸ گویه در سه بعد همدلی شناختی، همدلی عاطفی و همدلی اجتماعی، پرسشنامه تعلق به مدرسه شامل ۲۷ گویه و پرسشنامه تنیدگی شغلی کاهن و همکاران (۱۹۶۴) شامل ۱۵ گویه بود. روایی ابزارها بر اساس مطالعات پیشین مورد تأیید قرار داشت و پایایی آنها نیز با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ در سطح مطلوب ارزیابی شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با بهره‌گیری از نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۵ و با استفاده از آمار توصیفی و آمار استنباطی شامل آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه انجام گرفت. یافته‌های پژوهش نشان داد بین رهبری همدلانه مدیران مدارس و تعلق مدرسه‌ای معلمان رابطه مثبت و معنادار و بین رهبری همدلانه و تنیدگی شغلی رابطه منفی و معنادار وجود دارد. در میان ابعاد رهبری همدلانه، بعد همدلی شناختی تأثیر منفی و معناداری بر تنیدگی شغلی داشت، در حالی که همدلی عاطفی نقش مثبت و معناداری در پیش‌بینی تعلق مدرسه‌ای ایفا نمود