معماری آموزشی به عنوان یکی از مؤثرترین عوامل محیطی در کیفیت یادگیری، در دهه های اخیر توجه بسیاری از پژوهشگران، معماران و متخصصان علوم تربیتی را به خود جلب کرده است. این مقاله به بررسی رابطه میان مولفه های پایدار و بازسازی فضاهای آموزشی بر عملکرد تحصیلی می پردازد و نشان میدهد که چگونه عناصر کالبدی میتوانند به عنوان «معلم سوم» در کنار معلم و دانش آموز عمل کنند.
سؤال مهم این است که آیا بازسازی فیزیکی مدرسه واقعاً روی یادگیری اثر میگذارد یا فقط ظاهر مدرسه رو بهتر میکند؟ پژوهش های متعدد نشان می دهنئد که ارتباط مستقیم و قابل اندازه گیری بین کیفیت فضای آموزشی و عملکرد تحصیلی وجود دارد.