این مقاله با بهره‌گیری از چارچوب نشانه‌شناختی رولان بارت، به تحلیل نظام‌مند فیلم «... و عدالت برای همه» (نورمن جویسون، ۱۹۷۹) می‌پردازد. مفاهیم کلیدی بارت ــ به‌ویژه تمایز دلالت صریح و دلالت ضمنی، نظریه اسطوره‌پردازی و الگوی رمزگان پنج‌گانه در کتاب اس/زد ــ روشی کارآمد برای آشکارسازی لایه‌های پنهان ایدئولوژیک این فیلم در اختیار ما می‌نهد. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که فیلم ازطریق عنوان، پوستر، شخصیت‌پردازی،دیالوگ‌های کلیدی و ساختار روایی، سامانه‌ای نشانه‌ای ساخته است که در آن، دال «عدالت» به‌کلی از مدلول راستین خود گسسته است. آنچه در این فیلم رخ می‌نماید، صرفاً نقد یک نهاد فاسد نیست؛ بلکه برچیدن کامل «اسطوره عدالت» به‌مثابه یکی از بنیادی‌ترین اسطوره‌های بورژوایی است. هنگامی که پرده اسطوره‌پردازی فرو می‌افتد، مخاطب با نظمی نمادین روبرو می‌شود که به‌نام نظم، درواقع سرکوب و بی‌عدالتی را بازتولید می‌کند. این مقاله درنهایت نشان می‌دهد که فیلم، با اتخاذ رویکردی بارتی یعنی امتناع از تفسیر نهایی گام بلندی در مسیر نقد نشانه‌شناختی نظام قضایی برمی‌دارد.