نشانه‌شناسی به مثابه یکی از روش‌های مهم مطالعه فیلم‌ها می‌تواند به تنهایی و یا با تأثیرپذیری از نظریه‌های دیگر، از جمله روانکاوی، مارکسیسم، و فمینیسم یا روش‌های دیگری مثل تحلیل محتوا و تحلیل گفتمان به کار گرفته شود. این مقاله با بهره‌گیری از نظریه‌های نشانه‌شناسی رولان بارت، به ویژه مفاهیم رمزگان‌های روایی (رمزگان عملی و رمزگان معمایی) و اسطوره‌شناسی، به تحلیل لایه‌های پنهان معنایی این فیلم صورت‌زخمی می‌پردازد.
فیلم صورت‌زخمی به کارگردانی برایان دی‌پالما و نویسندگی الیور استون (۱۹۸۳) یکی از تأثیرگذارترین آثار جنایی-گنگستری سینمای هالیوود به شمار می‌رود. پرسش اصلی آن است که نشانه‌های تصویری، گفتاری و روایی فیلم چگونه در نظام‌های دلالت‌پرداز بارتی عمل می‌کنند و اسطوره‌های مدرن همچون «رویای آمریکایی» و «مردانگی سمی» در این اثر چگونه بازنمایی و در نهایت به چالش کشیده می‌شوند. یافته‌ها نشان می‌دهد که «صورت‌زخمی» با استفاده از رمزگان‌های بارتی، روایتی چندلایه می‌سازد که در سطح نخست، داستان صعود و سقوط یک گانگستر را روایت می‌کند و در سطحی عمیق‌تر، به نقد اسطوره‌های فرهنگی سرمایه‌داری آمریکا می‌پردازد.