پژوهش حاضر با هدف واکاوی فرصت‌ها و چالش‌های آموزش مجازی برای معلمان دوره ابتدایی بر اساس مرور نظام‌مند چند منبع معتبر انجام شده است. با گسترش روزافزون فناوری‌های اطلاعاتی و ارتباطاتی و نفوذ شبکه‌های اجتماعی در عرصه تعلیم‌وتربیت، نظام آموزشی ایران به‌ویژه در مقطع ابتدایی، ناگزیر به پذیرش و اجرای آموزش‌های مجازی گردید. یافته‌ها نشان می‌دهد که چالش‌های آموزش مجازی در پنج حوزهٔ اصلی قابل طبقه‌بندی است: مشکلات مربوط به دانش‌آموزان و والدین (کاهش انگیزه، فقدان سواد رسانه‌ای، وابستگی به فضای مجازی)، مشکلات مربوط به معلمان (نداشتن سواد آموزشی مجازی، نبود بازخورد مناسب، تهدید سلامت جسمی و روانی، و دامنه‌دار بودن تقلب و تمسخر)، مشکلات تولید محتوا (جذاب نبودن، زمان‌بری و عدم آموزش کافی)، مشکلات سازمانی (نظارت‌های بی‌رویه و بی‌توجهی به آموزش‌های ضمن‌خدمت)، و مشکلات ارزشیابی (عدم توجه به قدرت تحلیل، نبود بازده در پایه اول ابتدایی). در مقابل، فرصت‌هایی نظیر تداوم یادگیری در شرایط تعطیلی‌های ناخواسته، ورود فناوری‌های نوین به آموزش، افزایش سواد رسانه‌ای معلمان و والدین، انعطاف‌پذیری زمانی و مکانی، ایجاد بستر برای نوآوری آموزشی، و کاهش هزینه‌های رفت‌وآمد شناسایی شد. نتایج حاکی از آن است که آموزش مجازی اگرچه نتوانسته است جایگزین کامل آموزش حضوری باشد، اما با برنامه‌ریزی راهبردی، توانمندسازی معلمان، تقویت زیرساخت‌ها و مشارکت فعال والدین، می‌تواند به‌عنوان مکملی اثربخش در نظام تعلیم‌وتربیت باقی بماند و زمینه‌ساز تحولی اساسی در روش‌های یاددهی-یادگیری دوره ابتدایی گردد.