یکی از چالش های اساسی نظام آموزشی،ارتقای توانایی یادگیرندگان و دانشجویان در مدیریت یادگیری و هیجان های مرتبط با آن است. در این راستا،هوش هیجانی به عنوان عاملی تعیین کننده در خودتنظیمی تحصیلی شناخته می‌شود.پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر مولفه‌های هوش هیجانی بر خودتنظیمی تحصیلی انجام شده است.روش پژوهش توصیفی-کمی از نوع همبستگی و رگرسیون چند متغیره بوده است.جامعه آماری کلیه ی دانشجویان دانشگاه های شهر مشهد مقدس بوده است که تعداد 104 نفر با روش گلوله برفی انتخاب شده اند. در این پژوهش از پرسشنامه های استاندارد هوش هیجانی شوت و همکاران(1998) و پرسشنامه خودتنظیمی تحصیلی سواری و عرب زاده(1392) برای بررسی مولفه های هریک از متغیرها استفاده شده است. یافته های پژوهش حاکی از وجود رابطه مثبت و معنادار بین مولفه های هوش هیجانی و خودتنظیمی تحصیلی بود. این نتایج بیانگر آن است که ارتقای توانایی های هیجانی می‌تواند نقش موثری در بهبود مهارت های خودتنظیمی دانشجویان ایفا کند.از این رو پیشنهاد می‌شود استادان،مربیان و برنامه ریزان آموزشی با طراحی کارگاه ها و مداخلات آموزشی در جهت تقویت هوش هیجانی،زمینه‌ی ارتقای خودتنظیمی تحصیلی را فراهم آورند.