هدف پژوهش حاضر،تحلیل میزان توجه برنامه درسی ریاضی پایه چهارم ابتدایی به یادگیری عملکردی و مهارت محور است.آموزش ریاضی باید فراتر از انتقال فرمول ها و الگوریتم ها حرکت کند و به سمت پرورش توانایی تحلیل،انتخاب راهبرد و توضیح فرآیند فکر کردن پیش برود.یافته های حاصل از تحلیل محتوا نشان می دهد که سطح «کاربرد» در حیطه شناختی بلوم با 98/33 درصد بیشترین سهم را دارد،اما پراکندگی سطوح سئوالات نا متوازن است(رنجبری و همکاران).همچنین ، سئوالات کتاب با ضریب درگیری 33/1(بر اساس شاخص ویلیام رومی)فعال و پویا ارزیابی می شوند.(رنجبری و همکاران،مهدی زاده) با این حال ، تحلیل مسائل نشان داد که تنها 43/25 درصد از مسائل کتاب زمینه دار هستند و خلا « مسائل مدل سازی» که عالی ترین سطح یادگیری عملکردی است، کاملا مشهود است(فیروز شاهی و یافتیان). در نهایت ، برای تحقق کامل مهارت محوری ، غنی سازی تکالیف و استفاده از سنجش های اصیل پیشنهاد شده است.