این پژوهش با هدف شناسایی و تحلیل مؤلفه‌های مؤثر بر طراحی فعالیت‌های یادگیری کارگاهی مبتنی بر فناوری‌های نوین، منابع بازیافتی، بومی‌سازی محتوا و رویکرد یادگیری فعال انجام شده است. با توجه به اهمیت تجربه عملی و تعامل فعال در یادگیری عمیق، استفاده از فناوری‌های پیشرفته نظیر هوش مصنوعی، شبیه‌سازی، واقعیت افزوده و همچنین بهره‌گیری از منابع بازیافتی و محتوای بومی، به‌عنوان ابزارهایی مؤثر در ارتقای کیفیت آموزش کارگاهی بررسی شد. این مطالعه به روش کیفی و با رویکرد پدیدارشناسی انجام گرفته و داده‌ها از طریق مصاحبه نیمه‌ساختاریافته با ۲۰ معلم و کارشناس آموزشی گردآوری شده است. تحلیل داده‌ها با استفاده از روش تحلیل مضمون انجام شد. یافته‌ها نشان داد فناوری‌های دیجیتال، منابع بازیافتی و بومی‌سازی محتوا در صورت همراهی با رویکرد یادگیری فعال، موجب افزایش مشارکت، انگیزه، درک عمیق‌تر و تثبیت مفاهیم آموزشی می‌شوند. همچنین، محدودیت منابع و مقاومت در برابر تغییر از مهم‌ترین چالش‌ها، و خلاقیت معلمان، همراهی خانواده‌ها و استفاده از ظرفیت‌های محلی از عوامل تسهیل‌گر این رویکرد معرفی شدند. در نهایت، پژوهش بر ضرورت توانمندسازی معلمان، مشارکت دانش‌آموزان در طراحی فعالیت‌ها و انعطاف‌پذیری محتوای آموزشی تأکید می‌کند و تلفیق فناوری، محیط زیست و فرهنگ را راهی نوین برای ارتقای اثربخشی آموزش در محیط‌های کارگاهی می‌داند.