سوزن‌دوزی به‌عنوان یکی از شاخص‌ترین هنرهای سنتی و رودوزی‌های ایرانی، افزون بر ارزش‌های زیبایی‌شناختی، بازتاب‌دهنده هویت فرهنگی، باورها، محیط جغرافیایی و سنت‌های اقوام مختلف ایران است. با وجود تنوع گسترده این هنر در مناطق مختلف کشور، بخشی از ظرفیت‌های آن در فرآیند تحول پوشاک و طراحی لباس معاصر کمتر مورد توجه قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی جایگاه و ظرفیت‌های هنر سوزن‌دوزی در طراحی و تزئین پوشاک معاصر ایران و شناسایی قابلیت‌های فرهنگی و زیبایی‌شناختی آن انجام شده است. این پژوهش از نظر روش، توصیفی ـ تحلیلی و شیوه گردآوری داده‌ها کتابخانه‌ای و مبتنی بر مشاهده نمونه‌های سوزن‌دوزی در مناطق مختلف ایران است. در این مطالعه، ضمن بررسی پیشینه و ویژگی‌های انواع سوزن‌دوزی‌های ایرانی، از جمله بلوچ‌دوزی، ترکمن‌دوزی و پته‌دوزی، ویژگی‌های نقوش، رنگ، تکنیک‌های دوخت، مواد و کاربردهای سنتی آنها مورد توجه قرار گرفته و قابلیت به‌کارگیری این عناصر در طراحی پوشاک معاصر بررسی شده است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که سوزن‌دوزی ایرانی، به دلیل تنوع نقوش هندسی، گیاهی و نمادین، غنای رنگی، تنوع تکنیک‌های اجرایی و پیوند عمیق با هویت فرهنگی اقوام، ظرفیت قابل‌توجهی برای بازآفرینی و کاربرد در طراحی لباس معاصر دارد. استفاده هدفمند و خلاقانه از این هنر می‌تواند ضمن حفظ و تداوم میراث فرهنگی و تقویت هویت ایرانی در طراحی پوشاک، زمینه‌ای برای نوآوری در مد، توسعه محصولات فرهنگی و صنایع‌دستی و ایجاد فرصت‌های اقتصادی و گردشگری فراهم آورد. بر این اساس، بازشناسی، مستندسازی و انطباق آگاهانه عناصر سوزن‌دوزی سنتی با نیازها و ویژگی‌های پوشاک معاصر می‌تواند به تداوم این هنر و حضور مؤثرتر آن در عرصه مد و طراحی لباس ایران کمک کند.