شناخت توانمندی‌های فردی یادگیرندگان، پیش‌شرط اساسی گذار نظام‌های آموزشی از رویکردهای یکسان‌نگر به سوی یادگیری شخصی‌سازی‌شده و دانش‌آموزمحور است. کلاس درس به عنوان بستری پویا، امکان مشاهده، تحلیل و شناسایی استعدادها، علایق، سبک‌های یادگیری و ظرفیت‌های پنهان یادگیرندگان را فراهم می‌آورد؛ با این حال، تحقق این هدف با فرصت‌ها و چالش‌های متعددی همراه است. پژوهش حاضر با هدف بررسی ابعاد گوناگون شناسایی توانمندی‌های فردی در موقعیت‌های کلاسی و تحلیل موانع و ظرفیت‌های موجود، با رویکرد توصیفی‑تحلیلی و با بهره‌گیری از مطالعه منابع علمی معتبر و پژوهش‌های مرتبط انجام شده است. داده‌ها از طریق بررسی و تحلیل محتوای منابع نظری در حوزه‌های یادگیری، روان‌شناسی تربیتی و مدیریت کلاس درس گردآوری و دسته‌بندی شده‌اند. معیار گزینش منابع، اعتبار علمی، روزآمدی و ارتباط مستقیم با موضوع پژوهش بوده است. یافته‌ها نشان می‌دهند که مشاهده‌ی هدفمند رفتارهای یادگیرندگان، تعامل مستمر معلم با دانش‌آموزان، کاربست روش‌های متنوع ارزشیابی، توجه نظام‌مند به تفاوت‌های فردی و ایجاد محیط امن روانی، مهم‌ترین فرصت‌های شناسایی توانمندی‌های فردی به شمار می‌روند. در مقابل، محدودیت زمانی معلم، تراکم جمعیت کلاس، غلبه شیوه‌های سنتی ارزشیابی، تأثیر قضاوت‌های اولیه، کمبود آموزش‌های تخصصی برای معلمان و نبود ابزارهای استاندارد، از چالش‌های اساسی این فرایند محسوب می‌شوند. نتایج پژوهش بر این نکته تأکید دارد که شناسایی توانمندی‌های فردی، نیازمند تغییر نگرش از تمرکز صرف بر عملکرد تحصیلی به سوی شناخت جامع شخصیت، علایق، مهارت‌ها و ظرفیت‌های رشدی هر یادگیرنده است. بر اساس یافته‌ها، ارائه‌ی چارچوبی راهبردی مبتنی بر مشاهده‌ی حرفه‌ای، گفت‌وگوی تربیتی، ارزشیابی چندبعدی و مشارکت فعال یادگیرندگان، می‌تواند زمینه‌ساز تحقق آموزشی اثربخش‌تر و عادلانه‌تر گردد. این پژوهش با تأکید بر نقش کلیدی معلم به عنوان تسهیل‌گر یادگیری و طراح موقعیت‌های آموزشی، بر ضرورت توانمندسازی حرفه‌ای معلمان، بازنگری در نظام‌های ارزشیابی، تقویت همکاری مدرسه و خانواده و ایجاد فرهنگ مدرسه‌ای مبتنی بر شناسایی استعدادهای متنوع به عنوان راهبردهای عملی برای بهبود کیفیت شناسایی استعدادهای فردی تأکید می‌کند.