معلمان به عنوان یکی از ارکان اصلی نظام آموزشی، نقش بسیار مهمی در رشد و توسعه مهارت ها و توانمندی های دانش آموزان ایفا می کنند. هدف پژوهش بررسی نقش علائم اختلال نقص توجه و بیش فعالی در سلامت شغلی معلمان عشایر بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش همه معلمان مدارس بخش سفیدآبه (استان سیستان و بلوچستان) در سال ۱۴۰۴بودند. نمونه آماری با استفاده از روش تصادفی طبقه ای انتخاب شد و شامل ۸۵ نفر از معلمان بود. از مقیاس اختلال نقص توجه و بیش فعالی بزرگسالان بارکلی(۱۹۹۷) و پرسشنامه سلامت روانی مرتبط با شغل پیتر وار (1990) برای جمع آوری اطلاعات استفاده شد. روایی ابزار با استفاده از نظر متخصصان تایید و پایایی آن با روش آلفای کرونباخ در دامنه قابل قبول به دست آمد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون های همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه انجام شد. یافته ها نشان داد که علائم اختلال نقص توجه و بیش فعالی به طور معناداری سلامت شغلی را پیش بینی می کنند. (۰۱/۰p< ) بنابراین می توان نتیجه گیری کرد که معلمان دارای سطوح بالاتر تکانشگری و بی توجهی در مواجهه با فشارهای شغلی، ظرفیت کمتری برای مدیریت هیجانات و تحمل فشار روانی از خود نشان می دهند. بنابراین پیشنهاد میگردد که با برگزاری دوره های آموزشی مدیریت زمان و مهارت های سازماندهی برای معلمان با نشانه های بیش فعالی و بی توجهی و طراحی سیاست های انعطاف پذیر کاری برای معلمان دارای بیش فعالی،سلامت شغلی معلمان را ارتقاء داد.