هدف پژوهش حاضر امکان‌سنجی کاربرد هوش مصنوعی در طراحی فعالیت‌های یادگیری دانش‌آموزان دوره ابتدایی است. با گسترش فناوری‌های هوشمند در نظام‌های آموزشی، مسئله اصلی آن است که آیا هوش مصنوعی می‌تواند در طراحی فعالیت‌هایی متناسب با نیازهای شناختی، عاطفی، اجتماعی و رشدی کودکان ابتدایی به کار گرفته شود یا خیر. این پژوهش با رویکرد مروری ـ تحلیلی و با تمرکز بر مطالعات مرتبط با هوش مصنوعی در آموزش ابتدایی و K-12 انجام شده است. تحلیل انجام‌شده نشان می‌دهد که هوش مصنوعی می‌تواند از طریق شخصی‌سازی یادگیری، تولید فعالیت‌های چندسطحی، ارائه بازخورد فوری، پشتیبانی از ارزشیابی تکوینی، طراحی فعالیت‌های تعاملی و کمک به معلم در تولید محتوای آموزشی، کیفیت طراحی فعالیت‌های یادگیری را ارتقا دهد. با این حال، کاربرد این فناوری در دوره ابتدایی نیازمند توجه جدی به اقتضائات رشد کودک، نقش محوری معلم، تعامل اجتماعی، بازی‌محوری و تجربه‌محوری فعالیت‌هاست. یافته‌ها همچنین بیانگر آن است که اجرای موفق هوش مصنوعی در این زمینه به فراهم بودن زیرساخت‌های فناورانه، توانمندسازی معلمان، بومی‌سازی محتوا، حفاظت از داده‌های دانش‌آموزان، پیشگیری از سوگیری الگوریتمی و رعایت عدالت آموزشی وابسته است. بنابراین، هوش مصنوعی در طراحی فعالیت‌های یادگیری ابتدایی امکان‌پذیر و سودمند است، اما تنها در صورتی که به‌عنوان ابزار پشتیبان معلم و در چارچوبی اخلاقی، تربیتی، انسانی و زمینه‌مند به کار گرفته شود. نتیجه کلی پژوهش آن است که هوش مصنوعی می‌تواند به ارتقای طراحی آموزشی در دوره ابتدایی کمک کند، اما نباید جایگزین قضاوت حرفه‌ای معلم و تعامل انسانی در فرایند یادگیری شود.