یکی از مخاطرات طبیعی که باعث به خطر افتادن جان و مال جوامع انسانی و همچنین خسارت‌های بعضاً غیرقابل جبران می‌شود، خطر سیلاب است. حوضه آبریز رود بال در استان فارس و در یک منطقه کوهستانی و بخشی از رشته‌کوه‌های زاگرس جنوبی است، تهیه نقشه‌های پهنه‌بندی پتانسیل سیل‌خیزی با توجه به شرایط توپوگرافی و هیدرولوژیکی این حوضه و تأثیر آن روی به‌ ویژه شهرستان استهبان، امری ضروری است. در این پژوهش به پهنه‌بندی پتانسیل سیل‌خیزی حوضه رود بال با استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیایی و منطق فازی پرداخته‌شده است. با استناد به یازده پارامتر که شامل لندفرم، شیب و جهت شیب منطقه، مدل ارتفاعی رقومی، کاربری، پوشش گیاهی (NDVI)، بارش، فاصله از آبراهه، تراکم زهکشی، سازند زمین‌شناسی و نوع خاک می‌شود، لایه‌ها در ARCGIS با فرمت رستر تهیه شد، سپس فازی‌سازی هر لایه با توابع فازی صورت گرفت و با تحلیل سلسله مراتبی و تشکیل ماتریس زوجی، وزن هر معیار محاسبه و در معیار مربوطه ضرب شد. درنهایت نیز با عملگر گامای فازی 9/0 که بیشترین ضریب همبستگی را با لایه‌ها دارا بود، پهنه‌بندی پتانسیل سیل‌خیزی تهیه گردید. نتایج به‌دست‌آمده بیانگر این است که بیشترین میزان پتانسیل سیل‌خیزی بخش‌های جنوبی، جنوب غربی و قسمتی از جنوب شرقی است، که این امر ناشی از وزن بالای معیارهایی مانند شیب تند، پوشش گیاهی ضعیف، فاصله کم از آبراهه ها و بافت نفوذ ناپذیر در این نواحی است. بخش مرکزی و مناطقی از حوضه که شامل دشت‌ها، خط‌القعرها و مناطقی با شیب و ارتفاع کمتر و پوشش گیاهی غنی‌تر و خاک نفوذ‌پذیرتری هستند پتانسیل سیل خیزی کمتری دارند.