يكي از تركيبات معمول در فاضلاب صنايع مختلف چون صنايع توليد آفت كش ها، تصفيه نفت و پتروشيمي، صنايع رنگ و نقاشي و غيره فنل مي باشد. در اين پژوهش به بررسي و مقايسه عملکردفرايند جذب سطحي با كربن فعال گرانولي (GAC) و اكسيداسيون شيميايي با ازن در حذف فنل از آب پرداخته شده است. بررسي اثرمتغيرهاي زمان تماس، غلظت جاذب، درصد وزني ازن و pH بااستفاده ازروشهاي آزمايشگاهي در راندمان حذف آلايندة مورد مطالعه از اهداف اين تحقيق بوده است.به منظورتعيين عملکرد فرايند جذب، ابتدادر5 محدوده غلظت 1/0 ، 5 ، 20 ، 50 و 100 ميلي گرم بر ليترمدت زمان تماس با GAC را متغير درنظر گرفته ، زمان تعادل تعيين گرديد سپس براي سه غلظت 5 ، 20 و 100 ميلي گرم بر ليتر فنل در مدت زمان تعادل مشخص شده، غلظت هاي مختلفي از کربن فعال را در تماس با محلولهاي مذکور قرار داده، بنابراين ايزوترم جذب بدست آمد. در مرحله بعد در سه غلظت ذکر شده ، pH اوليه محلول را در 6 سطح pH تغيير داده ، سپس در مدت زمان تعادل و با مقدار جاذب مشخصي، عمل جذب سطحي انجام شد. نتايج آن با نتايج حاصل از عملکرد فرايند ازناسيون در حذف فنل مقايسه گرديد. بيشترين راندمان حاصله از انجام آزمايشات حذف فنل در فرايند جذب با كربن فعال، 97% و براي فرايند اكسيداسيون با ازن، 94% مي باشد. ولي با افزايش غلظت فنل به mg/l 100 راندمان اكسيداسيون با ازن در حذف فنل به 85% كاهش خواهد يافت.