این پژوهش با هدف تحلیل روندهای زمانی دما و بارش در شهرستان گناباد طی دوره ۱۹۸۷ تا ۲۰۲۳ انجام شد. برای شناسایی روندهای معنادار آماری در داده‌های اقلیمی، از آزمون ناپارامتری من–کندال و تخمین‌گر شیب سن بهره گرفته شد. داده‌های سالانه، فصلی و ماهانه دما (حداکثر، حداقل و میانگین) و بارش از ایستگاه سینوپتیک گناباد گردآوری و تحلیل گردید. نتایج نشان داد که دمای بیشینه، کمینه و متوسط در تمامی مقیاس‌های زمانی دارای روند افزایشی معنادار هستند. به‌طور میانگین، شیب سن برای دماهای سالانه بین 05/0 تا 06/0 درجه سانتی‌گراد در سال بود که بیانگر افزایش قابل‌توجه دما طی دوره مورد مطالعه است. در مقیاس فصلی، روند گرمایش در فصول بهار و تابستان چشمگیرتر بود و در مقیاس ماهانه، ماه‌های مارس، ژوئن و ژوئیه بیشترین نرخ افزایش دما را تجربه کردند. در مقابل، بارش سالانه فاقد روند معنادار بود. با این حال، در ماه دسامبر روند کاهشی معناداری با شیب حدود 3/0 میلی‌متر در سال مشاهده شد. این نتایج بیانگر آن است که منطقه مورد مطالعه تحت تأثیر گرمایش اقلیمی قرار دارد، در حالی‌که الگوهای بارش دستخوش تغییرات نامنظم‌تری شده‌اند. افزایش دما می‌تواند با تشدید تبخیر و فشار مضاعف بر منابع آب زیرزمینی، تهدیدی برای پایداری کشاورزی منطقه باشد. یافته‌های این مطالعه می‌تواند به‌عنوان مبنایی برای تدوین راهکارهای سازگاری با تغییرات اقلیمی و مدیریت منابع طبیعی در مناطق خشک و نیمه‌خشک ایران مورد استفاده قرار گیرد.