در این پژوهش پراکندگی و اثرات افزایش دما بر Pontogammarus maeoticus در سواحل شنی جنوبی دریای خزر بررسی گردید. تفاوت‌های بارزی در ترکیب رسوبات (از ماسه‌ای خالص در کیاشهر تا مخلوط ماسه و سیلت-گل در سیسنگان) و شرایط فیزیکوشیمیایی آب در ایستگاه‌های مختلف به دست آمد که احتمالاً ناشی از تفاوت در ویژگی‌های هیدرودینامیکی، منابع رسوبی و تأثیرات انسانی در هر منطقه می‌باشد. مطالعه پراکنش P. maeoticus تفاوت معنی‌داری بین ایستگاه‌ها نشان داد. بیشترین تراکم در سیسنگان و کمترین در کیاشهر دیده شد. آزمایش‌های دمایی نیز حساسیت این گونه به دما را تأیید کرد، به‌طوری‌که بیشترین تراکم در 24 درجه و کمترین در 30 درجه سانتی گراد پس از 45 روز مشاهده شد. این الگو در جمعیت جوان‌ها و بالغین نیز تکرار شد. یافته‌ها حاکی از تأثیرپذیری شدید این گونه از ترکیب رسوبات و تغییرات دمایی است که می‌تواند پیامدهای مهمی برای مدیریت اکوسیستم‌های ساحلی در شرایط تغییر اقلیم داشته باشد.