آلودگی صوتی به عنوان یکی از معضلات نوین زیست‌محیطی، در دهه‌های اخیر توجه فزاینده‌ای را به خود جلب کرده است، به‌ویژه در مناطق شهری که رشد جمعیت و توسعه زیرساخت‌ها باعث افزایش منابع تولید صدا شده‌اند. در این میان، پرندگان شهری مانند گنجشک خانگی که برای ارتباط، تولیدمثل، و هشدار به صدا وابسته‌اند، بیشترین آسیب را از این نوع آلودگی می‌پذیرند. این مطالعه با هدف بررسی تأثیر آلودگی صوتی بر تراکم جمعیتی گنجشک‌ها در نواحی مختلف شهر بیجار صورت گرفته است.
بیجار به ‌عنوان یکی از شهرهای متوسط ایران، دارای تنوعی قابل توجه در شدت صوت در مناطق گوناگون شهری است. در این پژوهش، با استفاده از داده ‌برداری میدانی ، سنجش دسی‌بل صدا در پنج ناحیه شهری با سطوح مختلف آلودگی صوتی و پایش جمعیت گنجشک‌ها به‌صورت شمارش مستقیم در بازه زمانی دو ماهه انجام شد. تجزیه‌ و تحلیل آماری داده‌ها با بهره‌گیری از آزمون ANOVA و ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که بین شدت صوت و تراکم جمعیتی گنجشک‌ها رابطه‌ای منفی و معنادار وجود دارد. (r = -0.72)
نتایج به‌روشنی نشان دادند که مناطق پر سر و صدا دارای کاهش قابل توجهی در تراکم جمعیتی این پرندگان هستند، که به اختلال در رفتارهای طبیعی، کاهش نرخ تولیدمثل، و افزایش میزان مهاجرت مرتبط می‌باشد. این یافته‌ها با تحقیقات جهانی اخیر هم‌راستا هستند، از جمله مطالعات انجام‌شده توسط Slabbekoorn و Ripmeester (2008) که به تغییر فرکانس آواز پرندگان در محیط‌های شهری اشاره داشتند. با توجه به اهمیت پرندگان در حفظ اکوسیستم شهری، پیشنهاد می‌شود که برنامه‌ریزی شهری با نگاه جامع به کاهش آلودگی صوتی و حفظ زیستگاه‌های طبیعی انجام گیرد.