یادگیری مبتنی بر بازی به عنوان رویکردی نوین در آموزش و پرورش، طی سال‌های اخیر توجه بسیاری از پژوهشگران و معلمان را به خود جلب کرده است. بازی‌ها به دلیل ویژگی‌های ذاتی خود همچون سرگرمی، تعامل‌پذیری و ایجاد انگیزه، می‌توانند فرایند یادگیری را برای دانش‌آموزان جذاب‌تر و مؤثرتر سازند. شواهد پژوهشی نشان می‌دهند که این روش ضمن تقویت انگیزه درونی، افزایش مشارکت و ارتقای مهارت‌های حل مسئله، درک عمیق‌تری از مفاهیم درسی فراهم می‌آورد. با این حال، چالش‌هایی مانند هزینه و زمان‌بر بودن طراحی بازی‌های آموزشی، نیاز به آموزش معلمان، مشکلات دسترسی به فناوری و خطر حواس‌پرتی یا کاهش تمرکز دانش‌آموزان نیز مطرح است. بنابراین، استفاده موفق از یادگیری مبتنی بر بازی مستلزم برنامه‌ریزی دقیق، طراحی علمی، نظارت معلمان و ایجاد تعادل میان اهداف آموزشی و عناصر سرگرمی است. یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که بهره‌گیری از بازی‌های آموزشی، در صورت مدیریت صحیح، می‌تواند ابزاری مؤثر برای افزایش انگیزه و ارتقای کیفیت یادگیری دانش‌آموزان باشد.