کارآفرینی در دهه های اخیر به مسئله مهمی در عرصه های جهانی تبدیل شده است. در نظام های آموزشی هم موضوع کارآفرینی رواج یافته و به بخشی از تاریخچه رایج در حوزه تعلیم و تربیت، به خصوص آموزش های مهارتی، تبدیل شده است. کارآفرینی به علت تعامل چند سویه با دیگر حوزه های اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی مورد توجه کشورهای مختلف جهان قرار گرفته است، آنها به این اعتقاد رسیده اند که یکی از راهبردهای مهم برای مقابله با چالش های قرن 21، گسترش و توسعه رفتارهای کارآفرینی در سطوح مختلف جامعه است تربیت نیروی انسانی کارآفرین نیازمند برنامه ریزی همه جنبه در سطوح مختلف جامعه است در این میان نظام آموزشی وظیفه مهمی در این برنامه ریزی دارد در نظام آموزشی برنامه درسی در مرکز این وظیفه مهم قرار دارد زیرا این برنامه درسی است که فعالیت ها، تجربیات و شرایطی را فراهم می کند تا بتواند نگرش، دانش، شایستگی و رفتارهای فراگیران را براساس برنامه کوتاه مدت و بلند مدت کشور تغیر داد. مناسب ترین زمان سنی برای ایجاد این تغییرات دوره کودکی و نوجوانی است زیرا این دوره ها پایه و اساس شخصیت آینده افراد جامعه را شکل می دهند. نظام آموزشی با جهت گیری خود در چگونگی شکل گیری شخصیت دانش آموزان موثر است، می تواند تسهیل کننده یا مانع پرورش نگرش، شایستگی ها و رفتارهای کارآفرینی باشد با توجه به این موضوع مهم این مقاله به دنبال بیان اهمیت رویکردهای آموزشی مدارس ابتدایی در فراهم کردن بستر مناسب برای آموزش و توسعه پایدار کارآفرینی در سطح جامعه پرداخته است.