یادگیری ریاضی در دانش‌آموزان دوره ابتدایی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است و به دلیل ماهیت پیچیده‌اش، نیازمند رویکردهای نوین و علمی برای بهبود عملکرد آموزشی است. علم اعصاب به‌عنوان رشته‌ای میان‌رشته‌ای، با بررسی ساختارها و عملکردهای مغزی مرتبط با مهارت‌های عددی و فضایی، زمینه‌ای نوآورانه برای توسعه روش‌های آموزشی هدفمند فراهم کرده است. این مرور نظام‌مند پژوهش‌ها نشان می‌دهد که بهره‌گیری از یافته‌های علوم اعصاب شناختی می‌تواند به طراحی مداخلات شخصی‌سازی شده، افزایش انعطاف‌پذیری مغز (نوروپلاستیسیتی) و بهبود مهارت‌های شناختی مرتبط با ریاضی کمک کند. با این حال، محدودیت‌هایی مانند دسترسی دشوار به فناوری‌های پیشرفته، چالش‌های روش‌شناسی و کمبود آموزش تخصصی معلمان، مسیر عملی شدن این دستاوردها را پیچیده ساخته است. این پژوهش، ضمن بررسی نقش علوم اعصاب در آموزش ریاضی، چالش‌ها و راهکارهای موجود را تحلیل و پیشنهادهایی کاربردی برای ارتقای آموزش ارائه می‌دهد.