هدف پژوهش حاضر بررسی نقش و کارکرد هنر محیطی به‌عنوان رویکردی میان‌رشته‌ای در آموزش مفاهیم محیط زیستی به دانش‌آموزان دوره ابتدایی است. با توجه به بحران‌های محیط زیستی و ضرورت تربیت نسلی آگاه، مسئول و متعهد به حفظ محیط‌زیست، بهره‌گیری از روش‌های نوین آموزشی اهمیت دوچندانی یافته است. در این راستا، هنر محیطی با تلفیق خلاقیت هنری و دغدغه‌های محیط زیستی می‌تواند بستری مناسب برای درگیرسازی حسی و شناختی دانش‌آموزان با موضوعات زیست‌ محیطی فراهم آورد. روش تحقیق حاضر از نوع توصیفی– تحلیلی و مبتنی بر بررسی اسناد، منابع علمی و مطالعات پیشین است. در این مطالعه، مفاهیم کلیدی همچون آموزش محیط زیستی، یادگیری تجربی، مشارکت هنری و هنرهای محیط زیستی مورد تحلیل قرار گرفتند و نقش واسطه‌ای هنر در تسهیل درک و نهادینه‌سازی رفتارهای سازگار با محیط‌زیست در بستر آموزش ابتدایی تبیین شد. نتایج تحلیل‌ها نشان می‌دهد که فعالیت‌های هنری محیط‌محور (نظیر ساخت آثار با مواد بازیافتی، طراحی پروژه‌های هنری در فضای باز و نقاشی‌های موضوع‌محور) نه‌تنها موجب ارتقای حساسیت محیط زیستی دانش‌آموزان می‌شود، بلکه به شکل‌گیری نگرش‌ها و ارزش‌های پایداری در آنان نیز کمک می‌کند. همچنین مشارکت فعال دانش‌آموزان در فرایندهای خلاقانه، درک مفاهیم پیچیده‌ای چون آلودگی، چرخه‌های طبیعی و تنوع زیستی را تسهیل می‌نماید. در نتیجه تحقیق بر ضرورت گنجاندن رویکرد هنر محیطی در برنامه درسی رسمی دوره ابتدایی و توانمندسازی معلمان برای بهره‌گیری مؤثر از آن تأکید دارد.