هدف این مقاله بررسی تأثیر روش‌های نوین یادگیری بر بهبود کیفیت آموزش در مدارس ابتدایی مناطق محروم ایران است. پژوهش حاضر با بهره‌گیری از ترکیبی از روش‌های کیفی و کمی و تحلیل داده‌های میدانی از پنج استان محروم ایران انجام شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد استفاده از یادگیری فعال، ابزارهای دیجیتال ساده‌شده، بازی‌محوری و یادگیری مبتنی بر تحقیق، موجب افزایش انگیزه و پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان شده است. این مقاله به‌ویژه بر نقش معلمان در اجرای مؤثر این روش‌ها تأکید دارد و بر اساس داده‌های عینی، پیشنهادهایی برای سیاست‌گذاری آموزشی ارائه می‌کند.