در محیط‌های کاری دولتی، استرس شغلی یکی از چالش‌های مهم سلامت روان کارکنان است که می‌تواند منجر به کاهش کارایی و رضایت شغلی شود. تاب‌آوری روان‌شناختی به عنوان ظرفیت فرد برای مقابله موفق با فشارهای محیطی، می‌تواند در کاهش استرس نقش مؤثری داشته باشد. هدف این تحقیق بررسی رابطه بین تاب‌آوری روان‌شناختی و میزان استرس شغلی در کارکنان ادارات دولتی است. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی بوده و داده‌ها از طریق پرسشنامه‌های استاندارد تاب‌آوری و استرس شغلی در میان نمونه‌ای از کارکنان جمع‌آوری شده است. تحلیل داده‌ها با استفاده از روش‌های آماری نظیر ضریب همبستگی و رگرسیون انجام شده است. نتایج نشان داد تاب‌آوری روان‌شناختی رابطه منفی و معناداری با استرس شغلی دارد؛ به طوری که افزایش تاب‌آوری منجر به کاهش استرس شغلی می‌شود. همچنین، متغیرهای جمعیت‌شناختی نظیر سن، جنسیت، سابقه کاری و سطح تحصیلات در این رابطه تأثیرگذار هستند. بر اساس یافته‌ها، ارتقاء تاب‌آوری روان‌شناختی از طریق برنامه‌های آموزشی و بهبود شرایط محیط کار به منظور کاهش استرس شغلی کارکنان ادارات دولتی توصیه می‌شود.