آموزش و پرورش به‌عنوان یکی از مهم‌ترین ارکان توسعه پایدار، نیازمند بازنگری مداوم و همگام‌سازی با فناوری‌های نوین است. هوش مصنوعی (AI) به‌عنوان یکی از فناوری‌های تحولی قرن بیست‌ویکم، می‌تواند در بازآفرینی فرآیندهای آموزشی و پرورشی نقشی کلیدی ایفا کند. با گسترش ابزارهای دیجیتال و سیستم‌های یادگیری هوشمند، امکان طراحی آموزش‌های شخصی‌سازی شده، بهینه‌سازی محتوای درسی و ارتقای مدیریت آموزشی فراهم شده است. این مقاله با هدف بررسی تأثیر هوش مصنوعی در نظام آموزش و پرورش، به تحلیل نقش این فناوری در مدارس آینده، شناسایی چالش‌ها و ارائه راهکارهای عملی پرداخته است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که بهره‌گیری صحیح از هوش مصنوعی، علاوه بر افزایش کیفیت یادگیری، می‌تواند به توسعه عدالت آموزشی و ارتقای بهره‌وری نظام‌های آموزشی منجر شود.