در دنیای امروز که آموزش دیگر محدود به روش‌های سنتی و ایستا نیست، بهره‌گیری از فناوری‌های آموزشی نوین می‌تواند تحولی اساسی در یادگیری ایجاد کند. این مقاله گزارشی از یک اقدام‌پژوهی در کلاس اول دبستان است که با هدف بهبود مهارت‌های خواندن و نوشتن در میان دانش‌آموزانی با اختلالاتی مانند نارساخوانی و نارسانویسی، انجام شده است. با مشاهده دقیق رفتارها، مصاحبه با والدین و تحلیل نمونه‌های نوشتاری، وجود مشکلات یادگیری خاص در برخی دانش‌آموزان شناسایی شد. در ادامه، با به‌کارگیری ابزارهای فناورانه مانند اپلیکیشن‌های چندحسی، نرم‌افزارهای گفتار به نوشتار، بازی‌های تقویت حافظه، و یادگیری مشارکتی، روند آموزش به‌صورت شخصی‌سازی شده و تعاملی بازطراحی گردید. نتایج حاکی از آن است که این رویکرد فناورانه نه تنها موجب بهبود قابل‌توجهی در عملکرد خواندن و نوشتن شد، بلکه اعتمادبه‌نفس، انگیزه، و مشارکت اجتماعی دانش‌آموزان را نیز افزایش داد. تجربه‌ی حاصل‌شده نشان می‌دهد که اگر فناوری با درک انسانی، حمایت معلم و همکاری خانواده همراه شود، می‌تواند مسیری نوین و امیدبخش برای آموزش دانش‌آموزان با نیازهای ویژه باشد