بازی‌های سنتی و بومی به عنوان عناصر فرهنگی ارزشمند، می‌توانند نقش مؤثری در تربیت دانش‌آموزان ابتدایی ایفا کنند. هدف این تحقیق، تحلیل قابلیت‌های تربیتی بازی‌های بومی ایران در تقویت مهارت‌های نرم دانش‌آموزان مقطع ابتدایی است؛ مهارت‌هایی مانند ارتباط مؤثر، کار گروهی، همدلی، خودنظارتی و حل مسئله. روش تحقیق به صورت توصیفی–تحلیلی و با بهره‌گیری از منابع کتابخانه‌ای، مقالات علمی و تحلیل محتوای پژوهش‌های تجربی انجام گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که بازی‌های بومی، با ساختار گروهی، قوانین ساده و درون‌مایه‌های فرهنگی، بستری مناسب برای رشد اجتماعی، شناختی و حرکتی دانش‌آموزان فراهم می‌کنند. این بازی‌ها همچنین موجب افزایش انگیزه یادگیری، مشارکت اجتماعی و تعمیق هویت فرهنگی کودکان می‌شوند. از یافته‌های مهم می‌توان به تأثیر بازی‌های بومی بر تقویت مسئولیت‌پذیری، انضباط فردی و ارتباط مؤثر میان دانش‌آموزان اشاره کرد. در پایان، راهکارهایی نظیر تلفیق بازی‌ها با برنامه درسی، آموزش معلمان، جلب مشارکت والدین و نقش‌آفرینی نهادهای فرهنگی برای توسعه کاربردی این نوع بازی‌ها پیشنهاد می‌شود.