تنش خشکی از عوامل محدودکننده تولید در کشاورزی است. انتخاب ارقام مناسب بادام در مناطق کم¬آب برای عملکرد بالا اهمیت بسیار زیادی دارد. این آزمایش به منظور بررسي واکنش مورفوفیزیولوژیک ارقام سویا به اثرات تنش خشکی در کشت تابستانه در ایستگاه سراب چنگایی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی لرستان در دو محیط تنش و غیر تنش در قالب طرح بلوک¬های کامل تصادفی هرکدام در سه تکرار با 19 ژنوتیپ سویا در تابستان سال 1397 اجراء شد. نتایج نشان داد که صفات مورفولوژیک و فیزیولوژیک اندام هوائی بجز درجه حرارت برگ در اثر تنش خشکی کاهش یافتند. روند تغییرات عملکرد دانه و شاخص سطح برگ سویا در سطوح مختلف اثرمتقابل تنش خشکی و ژنوتیپ از یک رابطه خطی معنی¬دار (به¬ترتیب R2= 0.661* و R2= 0.512*) و منفی پیروی نمود، بطوری¬که با اعمال تنش خشکی کاهش یافت؛ اما روند تغییرات درجه حرارت برگ و شدت نور کف سایه انداز نشان داد که از یک رابطه خطی معنی¬دار (به¬ترتیب R2= 0.669* و R2= 0.657*) ولی مثبت تبعیت نمود. بیشترین عملکرد دانه در شرایط نرمال رطوبتی از ژنوتیپ شماره 7 (4894 کیلوگرم/هکتار) و در شرایط تنش خشکی از ژنوتیپ شماره 9 (2873 کیلوگرم/هکتار) به¬دست آمد. در مجموع، براساس میزان تولید دانه، ژنوتیپ شماره 7 برای شرایط بدون تنش خشکی و ژنوتیپ شماره 9 برای شرایط تنش خشکی تحت شرایط اقلیمی معتدل مانند خرم¬آباد پیشنهاد می¬شود.