صنعت هوانوردی خواسته های سختگیرانه ای را بر پرسنل پروازی تحمیل می‌کند. هوانوردانی که باید در محیط های پیچیده حرکت کنند، تصمیمات چند ثانیه ای بگیرند و تمرکز تزلزل ناپذیرخود را برای طول مدت پرواز حفظ کنند. پیشگیری از هایپوکسی بعنوان یکی از عوامل فیزیولوژیکی هوایی، شالوده سلامت پرسنل پروازی را تشکیل می دهد و آنها را قادر می سازد تا در برابر نیازهای فیزیکی پرواز مقاومت کنند و در ساعات طولانی در کابین خلبان هوشیاری خود را حفظ کنند. تغذیه مناسب و سالم یکی دیگر از معیارهای سلامت و تندرستی هوانوردان را تشکیل می دهد و این پایه و اساس عملکرد فیزیکی و ذهنی بهینه را فراهم می کند و برای هوانوردانی که با پروازهای طولانی مدت و برنامه های سختگیرانه روبرو هستند. بسیار مهم است. لذا پرسنل پروازی با اولویت دادن به تغذیه مناسب می توانند هوشیاری، توانایی های تصمیم گیری و انعطاف پذیری خود را در برابر عوامل استرس زای شغلی به میزان قابل توجهی افزایش دهند. پس توانایهای فیزیولوژیکی و نیازهای تغذیه یک نظامی برای حضور در ارتفاعات مختلف پروازی و عملیاتی مستلزم تامین عواملی است تا سیستم ایمنی بدن او تضعیف نشود. عدم آمادگی جسمانی و تغذیه نامناسب از جمله عوامل کاهنده توان فیزیکی یک پرسنل پروازی در مواجعه با هایپوکسی می باشد.