آمایش سرزمین،ارزیابی توان اکولوژیک و برنامه ریزي کاربري اراضی
محل استقرار سکونتگاه ها و سایر تأسیسات انسان ساخت کاملاً تحت تأثیر پدیده هاي محیطی است. امروزه به تبع رشد سریع ،جمعیت توسعۀ ساخت و سازها اجتناب ناپذیر و تأثیر نامطلوب نیازهاي بشر بر زمین همچنین استفاده از مناطق حاشیه شهرها و روستاها براي ایجاد خانه و فعالیتهاي اقتصادي و صنعتی گسترشی روزافزون دارد.خلق این بناها از طرفی موجب تغییرات عمده در محیط است و چرخه،آب انرژي و مواد را به هم میزند و از سوي دیگر تحت تأثیر محیط طبیعی قرار دارد.در این زمینه، تخصیص عاقلانه زمین به فعالیتهاي گوناگون انسانی مانند زراعت و باغداري مرتع و جنگل، صنعت و معدن شهر و روستا و غیره براي ساماندهی فضاي جغرافیایی و حفظ و بهره برداري خردمندانه از منابع طبیعی سرزمین از جمله مباحث برنامه ریزي است که آمایش سرزمین یا برنامه ریزي محیط زیست خوانده میشود.فضاي زیست طبیعی جهان توان اکولوژیکی محدودي براي استفاده انسان دارد. به کارگیري نا آگاهانه سرزمین همراه با مدیریت غلط به بهره برداري نادرست و استفاده غیر منطقی انسان از سرزمین منجر شده است. کشاورزي در پهنه هایی انجام میگیرد که توانی براي تولید فراورده هاي کشاورزي ندارد. در زمینی خانه سازي میشود که براي احداث بنا و ساختمان نامناسب است؛ در دامنه هایی مرتعداري انجام میشود که توان تولیدي براي این کار را ندارد بنابراین کاهش بیش از حد منابع، نتیجه استفاده غیر منطقی و نامتعادل انسان از سرزمین است.تغییر کاربري اراضی، فرسایش، کویرزایی، جنگل زدایی مسمومیت و آلودگی زمین ها (آب و خاك) که منابع طبیعی جهان را به مخاطره میاندازند در بیشتر موارد به واسطه استفاده غیر منطقی از زمین روي میدهند تبدیل زمین از یک نوع کاربري به کاربري ،دیگر میزان فرسایش را تا هزار برابر روي کره زمین بالا برده است.
