تمرکززدایی از موارد مهم مندرج در برنامه چهارم تحول نظام اداري است که با هدف افزایش اثربخشی، سرعت و کیفیت خدمات کشوري و عادلانه نمودن اختیارات مرکز و استان و توجه به مناطق محروم مورد توجه واقع شده و شامل شاخصه هاي مهمی نظیر باز تخصیص فعالیتها، تخصصی شدن وظایف دستگاههاي استانی و مرکزی، انتقال ساختارها و نهادهای سیاسی-اداری از مرکز به استانها، واگذاري وظایف تصدي گري، طراحی و تنظیم تشکیلات و تعیین مشاغل حاکمیتی بوده است. این مهم با هدف شناسایی عوامل موثر بر تمرکز زدایی اداری در سازمان های دولتی جمهوری اسلامی ایران در این تحقیق مورد بررسی قرار گرفت و مشخص شد تحقق سیاستهای عدم تمرکز در سازمانهای دولتی به عوامل متعددی مانند هزینه تصمیمات، عدم تمایل به یکنواختی در سیاست ها، ابعاد و بزرگی سازمان ها، سابقه و فرهنگ سازمانی، مدیران و الگوی مدیریت، تکنیک ها و ساز وکارهای نظارت و همچنین عوامل محیطی بستگی دارد.
مطالعه حاضر مطالعه ای کیفی بود که داده های آن از طریق ثانویه به دست آمد و به شکل توصیفی تحلیل شد. داده های مورد نیاز با استفاده از منابع منتشر شده و نشده ای مانند مقالات، نشریات، گزارشات، بولتن ها، کتاب ها و روزنامه ها و..جمع آوری گردید. این منابع در کتابخانه های عمومی، دانشگاهی و کتابخانه های اختصاصی سازمان های دولتی در استان یزد موجود بود. تجزیه و تحلیل اطلاعات مطالعه حاضر به ترتیب مراحل زیر بوده است:
1.تمام اطلاعات ثانویه مورد نیاز از طریق مدارک ثانوی شامل تمام مواد چاپی و غیر چاپی فارسی و انگلیسی جمع آوری و مطابق با هدف مطالعه دسته بندی شده است.
2.اطلاعات دسته بندی شده با علم و دانش و درک محقق از موضوع آمیخته شده است.در حقیقیت،واقعیتها با ادراک محقق ترکیب شده است.
3.نتایج به دست آمده بر حسب هدف تحقیق منتشر گردیده است.