مبلمان شهری یکی از مهم‌ترین عناصر تأثیرگذار در کیفیت فضاهای عمومی و منظر شهری محسوب می‌شود که علاوه بر پاسخگویی به نیازهای عملکردی شهروندان، نقش مهمی در ارتقای کیفیت بصری، هویت شهری، تعاملات اجتماعی و افزایش سرزندگی فضاهای عمومی دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش مبلمان شهری در ارتقای کیفیت فضاهای عمومی با رویکرد معماری منظر انجام شده است. روش پژوهش توصیفی–تحلیلی بوده و اطلاعات موردنیاز از طریق مطالعات کتابخانه‌ای و بررسی منابع علمی داخلی و خارجی گردآوری شده است. در این پژوهش، ابعاد مختلف مبلمان شهری شامل جنبه‌های عملکردی، زیباشناختی، اجتماعی، محیطی و هویتی مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که طراحی مناسب مبلمان شهری می‌تواند موجب افزایش کیفیت بصری، تقویت حس تعلق، ارتقای تعاملات اجتماعی، افزایش امنیت و بهبود تجربه محیطی کاربران شود. همچنین توجه به اصول طراحی انسان‌محور، هماهنگی با زمینه فرهنگی و فضایی، رعایت دسترسی‌پذیری، استفاده از مصالح پایدار و بهره‌گیری از فناوری‌های نوین، از مهم‌ترین عوامل مؤثر در موفقیت مبلمان شهری در فضاهای عمومی به شمار می‌رود. در نهایت، پژوهش حاضر تأکید می‌کند که مبلمان شهری باید به‌عنوان بخشی جدایی‌ناپذیر از فرآیند معماری منظر و طراحی فضاهای عمومی مورد توجه قرار گیرد تا بتواند در ارتقای کیفیت زندگی شهری و ایجاد فضاهای شهری پایدار و انسان‌محور نقش مؤثری ایفا کند.