این پژوهش با هدف ارزیابی تاب‌آوری شهر مراغه در برابر پیامدهای خشک‌شدن دریاچه ارومیه و با به‌کارگیری رویکرد آینده‌پژوهی انجام شده است. با استفاده از روش ترکیبی کیفی-کمی، داده‌ها از طریق پرسشنامه (n=25)، مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته (n=10) و کارگاه سناریوسازی (n=15) گردآوری و با نرم‌افزارهای SPSS و MAXQDA تحلیل شدند. یافته‌ها نشان می‌دهد میانگین تاب‌آوری شهر مراغه ۲.۶۵ از ۵ است که نشان‌دهنده وضعیت ضعیف، به‌ویژه در ابعاد زیست‌محیطی (۲.۱) و حکمرانی (۲.۵) است. در مقابل، بعد اجتماعی (۳.۲) با سرمایه اجتماعی قوی، نقطه قوت اصلی محسوب می‌شود. چهار سناریوی آینده (تاریک، فناورانه، جامعه‌محور، ایده‌آل) طراحی شد که در آن سناریوی «ایده‌آل» مبتنی بر همکاری نهادی و مشارکت شهروندی قادر به بهبود ۵۸ درصدی شاخص تاب‌آوری تا سال ۱۴۱۰ است. هفت پیشنهاد کلیدی شامل ایجاد صندوق تاب‌آوری، راه‌اندازی مرکز پایش گردوغبار، توسعه کشاورزی مقاوم، تقویت گردشگری سلامت، تدوین سند یکپارچه تاب‌آوری، تشکیل شبکه شهروندی و حمایت از مهاجران محیطی ارائه شده است. این مطالعه نشان می‌دهد آینده مراغه قابل شکل‌دهی است، مشروط بر اقدامات فوری، هدفمند و مشارکتی.