مدیریت پسماندهای ساختمانی در ایران با چالش‌هایی نظیر نبود مدل‌های تصمیم‌گیری مناسب برای انتخاب راهکارهای بازیافت و استفاده مجدد از مصالح مواجه است. پژوهش حاضر با هدف طراحی مدل تصمیم‌گیری چندمعیاره برای انتخاب راهکارهای بهینه بازیافت و استفاده مجدد از مصالح ساختمانی مبتنی بر تحلیل ویژگی‌های فنی، زیست‌محیطی و اقتصادی با تأکید بر پیاده‌سازی اقتصاد دایره‌ای انجام شده است. روش پژوهش ترکیبی از مرور نظام‌مند ادبیات و تحلیل محتوای کیفی مطالعات پیشین است. بر اساس یافته‌ها، معیارهای مؤثر در سه گروه فنی، زیست‌محیطی و اقتصادی طبقه‌بندی شدند. مدل پیشنهادی امکان ارزیابی و رتبه‌بندی گزینه‌های مختلف مدیریت مصالح شامل بازیافت در محل، انتقال به مراکز ثابت، استفاده مجدد مستقیم، استفاده مجدد با پردازش محدود و دفع نهایی را فراهم می‌کند. مطالعات موردی انجام‌شده در شهرهای مسجدسلیمان، ملکشاهی، قدس و تهران نیز به‌منظور بررسی قابلیت کاربرد مدل مورد توجه قرار گرفته‌اند. نتایج نشان می‌دهد که مدل پیشنهادی می‌تواند به‌عنوان ابزاری عملیاتی برای مدیران پروژه و نهادهای مسئول در جهت تصمیم‌گیری آگاهانه برای مدیریت پایدار مصالح ساختمانی مورد استفاده قرار گیرد و زمینه کاهش پسماندهای ساختمانی و حرکت به سوی اقتصاد دایره‌ای را فراهم آورد.