رشد شتابان شهرنشینی و تشدید چالش‌های زیست‌محیطی نظیر آلودگی هوا، جزایر گرمایی شهری، مدیریت رواناب سطحی و کاهش تنوع زیستی، توسعه زیرساخت‌های سبز شهری را به یکی از اولویت‌های اصلی سیاست‌گذاری شهری تبدیل کرده است. با این حال، یکی از موانع اصلی توسعه این زیرساخت‌ها، نبود ارزیابی دقیق اقتصادی از هزینه‌ها و منافع آن‌هاست. این مقاله با روش مروری-تحلیلی، به بررسی ابعاد اقتصادی سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های سبز شهری می‌پردازد. در این راستا، مفاهیم کلیدی اقتصاد محیط زیست، روش‌های ارزش‌گذاری خدمات اکوسیستمی، و شاخص‌های مالی مورد استفاده در ارزیابی اقتصادی زیرساخت‌های سبز تبیین می‌شود. یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که زیرساخت‌های سبز شهری علاوه بر مزایای زیست‌محیطی، دارای منافع اقتصادی قابل توجهی از جمله کاهش هزینه‌های انرژی، افزایش ارزش املاک، کاهش هزینه‌های مدیریت رواناب، و ایجاد اشتغال هستند. با این وجود، چالش‌هایی نظیر پیچیدگی ارزش‌گذاری خدمات غیربازاری، افق زمانی بلندمدت بازگشت سرمایه، و توزیع ناعادلانه منافع، ارزیابی اقتصادی را دشوار می‌سازد. در پایان، پیشنهادهایی برای بهبود چارچوب‌های ارزیابی اقتصادی و سیاست‌گذاری در این حوزه ارائه می‌گردد.