در پروژه‌های انبوه‌سازی مسکن، تصمیم‌های اتخاذشده در مراحل اولیه طراحی و انتخاب مصالح می‌توانند به دلیل تکرارپذیری الگوهای معماری و سازه‌ای، اثرات زیست‌محیطی را در مقیاس مجموعه تثبیت کنند. ازاین‌رو، مدیریت کربن ساختمان نمی‌تواند صرفاً به مصرف انرژی دوره بهره‌برداری محدود شود و لازم است انتشارهای مرتبط با تولید مصالح، حمل‌ونقل، عملیات ساخت، مرحله استفاده و پایان عمر نیز در یک چارچوب یکپارچه مورد ارزیابی قرار گیرد. مدل‌سازی اطلاعات ساختمان (BIM) از طریق سازمان‌دهی داده‌های هندسی، فنی و مقداری پروژه و ارزیابی چرخه عمر (LCA) از طریق سنجش اثرات زیست‌محیطی، ظرفیت مکملی برای پاسخ به این مسئله دارند؛ بااین‌حال، یکپارچه‌سازی این دو رویکرد در پروژه‌های انبوه‌سازی مسکن ایران با چالش‌هایی از جمله محدودیت داده‌های فهرست چرخه عمر (LCI) بومی، ناهمگونی داده‌ها، ابهام در الزامات اطلاعاتی مدل و گسست میان داده‌های BIM و ساختارهای مدیریتی پروژه مواجه است. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی - تحلیلی و با استفاده از مرور ساختاریافته منابع و سنتز کیفی شواهد، مؤلفه‌ها و الزامات اصلی یکپارچه‌سازی BIM و LCA را شناسایی کرده و با نیازهای پروژه‌های انبوه‌سازی مسکن در ایران تطبیق می‌دهد. براین‌اساس، یک چارچوب مفهومی پنج‌ماژوله شامل «ورودی‌ها و الزامات داده»، «موتور یکپارچه‌سازی و نگاشت»، «محاسبه و گزارش کربن چرخه عمر»، «داشبورد پشتیبان تصمیم» و «حلقه بازخورد» پیشنهاد می‌شود. در این چارچوب، داده‌های هندسی و فنی BIM از طریق استخراج مقادیر به اطلاعات قابل‌استفاده در LCA تبدیل شده و با داده‌های LCI، ساختار شکست کار (WBS) و فهرست مقادیر (BOQ) نگاشت می‌شوند. ارزیابی کربن بر اساس ساختار ماژولار استاندارد EN 15978 در مراحل A1–A3، A4–A5، B1–B7 و C1–C4 سازمان‌دهی شده و Module D به‌صورت جداگانه گزارش می‌شود. همچنین، سطوح LOD 200 و LOD 300 به‌عنوان سطوح پیشنهادی برای تأمین اطلاعات موردنیاز در مراحل مختلف ارزیابی معرفی می‌شوند. نوآوری اصلی چارچوب پیشنهادی، صرفاً در یکپارچه‌سازی BIM و LCA نیست، بلکه در بومی‌سازی جریان داده برای پروژه‌های انبوه‌سازی مسکن ایران، ایجاد پیوند میان BIM، LCI، WBS و BOQ و انتقال خروجی‌های کربن به فرایند تصمیم‌گیری زمان - هزینه - کربن است. اعتبارسنجی تجربی چارچوب، توسعه پایگاه‌داده LCI بومی و آزمون آن در پروژه‌های واقعی انبوه‌سازی به‌عنوان مسیرهای پژوهش آینده پیشنهاد می‌شوند.