صنعت ساخت‌وساز یکی از بزرگ‌ترین مصرف‌کنندگان منابع طبیعی و تولیدکنندگان پسماندهای جامد است و به همین دلیل، مدیریت چرخه عمر مصالح ساختمانی به یکی از موضوعات مهم در حوزه توسعه پایدار تبدیل شده است. در سال‌های اخیر، اقتصاد دایره‌ای به‌عنوان رویکردی برای کاهش مصرف منابع، افزایش استفاده مجدد از مصالح و کاهش پسماندهای ساختمانی مورد توجه پژوهشگران و فعالان این صنعت قرار گرفته است. در کنار این رویکرد، فناوری مدل‌سازی اطلاعات ساختمان (BIM) با ایجاد یک بستر یکپارچه برای مدیریت اطلاعات پروژه، امکان برنامه‌ریزی و پایش مصالح را در مراحل مختلف چرخه عمر ساختمان فراهم می‌کند. هدف این پژوهش، ارائه یک چارچوب مفهومی برای تبیین نقش BIM در مدیریت چرخه عمر مصالح ساختمانی با تأکید بر اصول اقتصاد دایره‌ای است. پژوهش حاضر با استفاده از روش مرور نظام‌مند منابع علمی و تحلیل مطالعات پیشین انجام شده و بر اساس نتایج حاصل، چارچوبی چهارمرحله‌ای شامل طراحی، اجرا، بهره‌برداری و پایان چرخه عمر پیشنهاد شده است. این چارچوب نشان می‌دهد که بهره‌گیری از BIM می‌تواند مدیریت اطلاعات مصالح را بهبود دهد، از تولید پسماند جلوگیری کند، امکان بازیافت و استفاده مجدد از مصالح را افزایش دهد و تصمیم‌گیری در مراحل مختلف پروژه را هدفمندتر سازد. در مجموع، یافته‌های پژوهش بیانگر آن است که تلفیق فناوری BIM با اصول اقتصاد دایره‌ای می‌تواند به بهبود مدیریت چرخه عمر مصالح، کاهش آثار زیست‌محیطی و استفاده کارآمدتر از منابع در پروژه‌های ساختمانی کمک کند. چارچوب ارائه‌شده می‌تواند مبنایی برای انجام پژوهش‌های کاربردی آینده و توسعه راهکارهای اجرایی در مدیریت پایدار مصالح ساختمانی باشد.