تحولاتی که از اوایل قرن بیستم آغاز شد موجب ایجاد بی هویتی فرهنگی در بیشتر آثار معماری ایران گشته است. بامروراجمالی آثار معماری معاصر ایران، تاکنون می توان دریافت که از زمانی به بعد ،گروهی ازمعماران ودست اندرکاران در اندیشه ی پیوند با گذشته بوده اند با این وصف گروهی برجسته از معماران به هویت ایرانی در معماری اندیشیده اند و بناهای قابل توجهی نیز در این راستا ساخته اند از آنجا که خلاقیت در همه هنرها وجود دارد و وابسته به زمان نیست و محصولی است که دستخوش دگرگونی درگذر زمان است، در واقع می تواند امری اکتسابی باشد که خداوند بصورت ذاتی در وجود همه انسانها قرار داده است.در عصر حاضر ، دوران معاصر و دنیای شرقی ما گرایش به هنر، تفکر نو و مدرنیت ترویج یافته که حاصل برخورد ناگزیر جامعه سنتی و روزگار مدرن است.برخی از اهل نظر گفته اند که معماری گذشته و امروز نسبتی باهم ندارند . لیکن گروهی از معماران معاصر کوشید اند تا از میراث معماری گذشته در آثارخود بهره ببرند..این پژوهش به دنبال استخراج معیارها و مولفه های اثرگذار در معماری ایرانی و مولفه های موثر بر ایجاد خلاقیت است که سعی نموده این مولفه ها را در برخی از آثار معماری معاصر بررسی نماید. پژوهش حاضر از نوع تحقیقات کیفی محسوب می شود و اساس آن متکی بر روش توصیفی- تحلیلی است. در مقاله کنونی به بررسی سه بنا (باغ کتاب تهران ، فرهنگستان نگارستان(موزه قرآن) ، کتابخانه مرکزی دانشگاه علم و صنعت ایران )از آثار معماری معاصر نسل سوم پرداخته و سعی برآن نموده ایم که آنها را با مولفه هایی از معماری ایرانی و خلاقیت که در روند مقاله بیان کرده ایم تطابق دهیم و در نهایت دو اثر موزه قرآن و کتابخانه دانشگاه علم و صنعت اثر معمار بهروز احمدی با بیشترین مولفه های خلاقیت و مولفه های معماری ایرانی شناخته شدند .