گودبرداری‌های ساختمانی یکی از پرریسک‌ترین مراحل اجرای پروژه‌های شهری بوده و عدم توجه به شرایط ژئوتکنیکی، ویژگی‌های محیط پیرامونی و تراکم ساخت‌وساز می‌تواند منجر به بروز خسارات جانی و مالی شود. هدف این پژوهش، ارائه چارچوب ارزیابی و پهنه‌بندی خطر گودبرداری‌های شهری با بهره‌گیری از قابلیت‌های سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) و کاربرد آن در فرآیند هوشمندسازی صدور پروانه ساختمانی است. در این رویکرد، شاخص‌های مؤثر شامل ویژگی‌های زمین‌شناسی و ژئوتکنیکی، عمق گود، فاصله از ساختمان‌های مجاور و شرایط کالبدی محدوده بررسی شده و با تلفیق داده‌های مکانی، سطح ریسک هر پهنه تعیین می‌شود. نتایج نشان می‌دهد استفاده از مدل‌های مکانی تصمیم‌یار می‌تواند ضمن ارتقای کنترل‌های پیشگیرانه، موجب کاهش ریسک گودبرداری، بهبود فرآیند نظارت ساختمانی و حرکت به سمت مدیریت هوشمند ساخت‌وساز شهری در شهر تبریز شود.