توسعه گردشگری به‌شدت به کیفیت محیط‌زیست و ایمنی بهداشتی مقصد وابسته است. مدیریت نامناسب پسماند جامد شهری نه‌تنها منظر و اکوسیستم را تخریب می‌کند، بلکه سلامت ساکنان و گردشگران را مستقیماً به خطر می‌اندازد و رقابت‌پذیری بلندمدت مقصد گردشگری را تضعیف می‌نماید. این پژوهش با تمرکز بر شهر احمدآباد (شهرستان اردکان، استان یزد)، وضعیت تولید، ترکیب و مدیریت پسماند جامد شهری را در چارچوب الزامات HSE (ایمنی، بهداشت و محیط‌زیست) به‌صورت میدانی و کمی بررسی کرده است. نتایج نشان می‌دهد میانگین تولید روزانه پسماند حدود ۱۵۹۶ کیلوگرم و سرانه روزانه هر نفر حدود ۰٫۳۳ کیلوگرم است. در ترکیب فیزیکی، مواد آلی فسادپذیر ۸۱٫۴۵ درصد و مواد قابل بازیافت ۱۴٫۷۸ درصد را تشکیل می‌دهند که پتانسیل قابل‌توجهی برای منابع بازیافتی نشان می‌دهد. با این حال، سیستم موجود با کمبود ظرفیت جمع‌آوری، نبود تفکیک از مبدأ، و فقدان حفاظت بهداشتی و نظارت در محل دفن همراه است که خطر مستقیم برای منابع آب و سلامت عمومی ایجاد می‌کند. بر این اساس، الگویی سه‌لایه برای بهینه‌سازی مدیریت پسماند با محوریت «تفکیک از مبدأ ، بازیافت منابع،دفع بهداشتی» و ادغام الزامات HSE پیشنهاد می‌شود. پژوهش حاضر استدلال می‌کند که گنجاندن نظام‌مند HSE در مدیریت پسماند مقصد، شرط زیربنایی برای ارتقای تاب‌آوری محیطی و تضمین سلامت جامعه محلی و گردشگران است.